همهچیز از «ملک» شروع میشود، نه از «پروژه» یا «طرح». بانک اطلاعاتی، موجودیت مستقل و بنیادین سامانه است: هر ملک یک پرونده کامل دارد — تصاویر، لوکیشن، اسناد و مدارک، توضیحات و فیلدهای اختصاصی تایپ خودش.
ورود ملک به بانک به معنای عرضه آن نیست. بخش بزرگی از بانک ممکن است هرگز به انتشار نرسد؛ بانک، حافظه دادهای سازمان است که سطوح بعدی — ارزیابی، انتشار، درخواست — از آن تغذیه میکنند.
دو کار موازی در این سطح انجام میشود: طراحی و پیکربندی ساختار داده (تایپها و فیلدها)، و ثبت و تکمیل داده از مسیرهای مختلف با اتوماسیون مخصوص خودش.
چهار پایه که بانک اطلاعاتی را نگه میدارند — هر پایه لایهی عمیقتری دارد.
در سند مرجع، همهچیز از «بارگذاری پروژه در سایت» شروع میشد؛ یعنی سیستم عملاً فقط ابزار فروش بود. در مدل این سند، ملک قبل از هر تصمیمی ثبت و مستند میشود. این تفاوت ساده، سه پیامد مهم دارد:
تایپها، فیلدها، چکلیست مدارک و درخت سلسلهمراتب همگی از پنل مدیریت تعریف میشوند. افزودن تایپ یا فیلد جدید نباید نیاز به تغییر کد داشته باشد — مدیریت کامل ساختار داده در دست مسئولان سیستم است، نه توسعهدهنده.