سطح اول زنجیره — قلب سامانه

بانک اطلاعاتی املاک و مستغلات

همه‌چیز از «ملک» شروع می‌شود، نه از «پروژه» یا «طرح». بانک اطلاعاتی، موجودیت مستقل و بنیادین سامانه است: هر ملک یک پرونده کامل دارد — تصاویر، لوکیشن، اسناد و مدارک، توضیحات و فیلدهای اختصاصی تایپ خودش.

ورود ملک به بانک به معنای عرضه آن نیست. بخش بزرگی از بانک ممکن است هرگز به انتشار نرسد؛ بانک، حافظه داده‌ای سازمان است که سطوح بعدی — ارزیابی، انتشار، درخواست — از آن تغذیه می‌کنند.

دو کار موازی در این سطح انجام می‌شود: طراحی و پیکربندی ساختار داده (تایپ‌ها و فیلدها)، و ثبت و تکمیل داده از مسیرهای مختلف با اتوماسیون مخصوص خودش.

بانک اطلاعاتی املاک

چهار پایه که بانک اطلاعاتی را نگه می‌دارند — هر پایه لایه‌ی عمیق‌تری دارد.

نشانه «ورود» = رفتن به لایه عمیق‌تر·گره‌های بدون نشانه = محتوای همین لایه·مکث روی هر گره = نمایش حاشیه‌ها
هر ستون، پایه‌ای که سقف را نگه می‌دارد.

چرا «ملک» مرکز مدل است، نه «پروژه»

در سند مرجع، همه‌چیز از «بارگذاری پروژه در سایت» شروع می‌شد؛ یعنی سیستم عملاً فقط ابزار فروش بود. در مدل این سند، ملک قبل از هر تصمیمی ثبت و مستند می‌شود. این تفاوت ساده، سه پیامد مهم دارد:

  • داده‌های ملک مستقل از سرنوشت آن انباشته می‌شوند — بانک حتی برای املاکی که هرگز عرضه نمی‌شوند ارزش دارد (پایش دارایی، مقایسه، تصمیم‌سازی).
  • یک ملک می‌تواند چند بار ارزیابی و در قالب طرح‌های مختلف منتشر شود؛ پرونده ثابت می‌ماند، طرح‌ها روی آن سوار می‌شوند.
  • مرز روشنی بین «داده خام» و «چهره عمومی» می‌سازد — چیزی که برای تصمیم داخلی لازم است لزوماً برای نمایش عمومی نیست.

اصل قابل‌پیکربندی‌بودن

قاعده

تایپ‌ها، فیلدها، چک‌لیست مدارک و درخت سلسله‌مراتب همگی از پنل مدیریت تعریف می‌شوند. افزودن تایپ یا فیلد جدید نباید نیاز به تغییر کد داشته باشد — مدیریت کامل ساختار داده در دست مسئولان سیستم است، نه توسعه‌دهنده.

پیوندهای عرضی — مسیرهای مرتبط در درخت