فیلدهای اطلاعاتی هر ملک در یک سلسلهمراتب تعریف میشوند: آنچه برای همه انواع مشترک است در ریشه مینشیند و هر تایپ، فیلدهای مخصوص خودش را به ارثبری اضافه میکند.
نتیجه: «مساحت زمین» و «طول بر» برای همه معنا دارند؛ «تعداد طبقات» فقط برای آپارتمان؛ «درصد پیشرفت» فقط برای نیمهساز. مدل دقیقاً همین منطق را دنبال میکند.
سلسلهمراتب فیلدها — هر سطح از سطح بالاتر به ارث میبرد.
وقتی تایپ جدیدی تعریف میشود، خودبهخود همه فیلدهای ریشه را دارد و فقط فیلدهای متمایزش اضافه میشود. اگر فیلد مشترکی به ریشه اضافه شود، همه تایپها آن را میگیرند — بدون تکرار تعریف.
همین مدل، فرم ثبت اطلاعات هر تایپ را هم شکل میدهد: کاربر که تایپ را انتخاب میکند، فرم فقط همان فیلدهای معنادار را نشان میدهد — نه یک فرم طویل عمومی که نیمی از آن برای آن ملک بیمعنی است.
زمین تفکیکشده مثال روشن است: یک ملک مادر به چند قطعه تبدیل میشود و هر قطعه خودش یک ملک مستقل با پرونده و فیلدهای خودش است — ولی پیوندش با مادر حفظ میشود. این ساختار در گزارشدهی و تایملاین هم اثر دارد.
جزئیات مدل مادر ← فرزند (آیا قطعات از پرونده مادر جدا میشوند یا زیرمجموعهی آن میمانند؟) در فهرست موارد باز است.