سطح ۱ · بانک اطلاعاتی

مدل داده: تایپ ملک و ارث‌بری فیلدها

فیلدهای اطلاعاتی هر ملک در یک سلسله‌مراتب تعریف می‌شوند: آنچه برای همه انواع مشترک است در ریشه می‌نشیند و هر تایپ، فیلدهای مخصوص خودش را به ارث‌بری اضافه می‌کند.

نتیجه: «مساحت زمین» و «طول بر» برای همه معنا دارند؛ «تعداد طبقات» فقط برای آپارتمان؛ «درصد پیشرفت» فقط برای نیمه‌ساز. مدل دقیقاً همین منطق را دنبال می‌کند.

ملک
ریشه‌ی همه تایپ‌ها
فیلدهای مشترک همه انواع
آنچه برای هر ملک معنا دارد
ملک آماده
آپارتمان، ویلا، باغ
زمین خام
قابل تفکیک
زمین تفکیک‌شده
قطعات جداگانه
آپارتمان نیمه‌ساز
در حال ساخت
ساخته‌شده
آماده واگذاری
پروژه سازمانی
ساخت توسط خود دستگاه
فیلدهای اختصاصی هر تایپ
در شاخه خودش تعریف می‌شود، نه در ریشه

سلسله‌مراتب فیلدها — هر سطح از سطح بالاتر به ارث می‌برد.

نشانه «ورود» = رفتن به لایه عمیق‌تر·گره‌های بدون نشانه = محتوای همین لایه·مکث روی هر گره = نمایش حاشیه‌ها
سلسله‌مراتب نهادی — هر سطح به سطح پایین‌تر گزارش می‌دهد.

قاعده‌ی ارث‌بری

وقتی تایپ جدیدی تعریف می‌شود، خودبه‌خود همه فیلدهای ریشه را دارد و فقط فیلدهای متمایزش اضافه می‌شود. اگر فیلد مشترکی به ریشه اضافه شود، همه تایپ‌ها آن را می‌گیرند — بدون تکرار تعریف.

همین مدل، فرم ثبت اطلاعات هر تایپ را هم شکل می‌دهد: کاربر که تایپ را انتخاب می‌کند، فرم فقط همان فیلدهای معنادار را نشان می‌دهد — نه یک فرم طویل عمومی که نیمی از آن برای آن ملک بی‌معنی است.

خانواده‌ی ملک: مادر و فرزندان

زمین تفکیک‌شده مثال روشن است: یک ملک مادر به چند قطعه تبدیل می‌شود و هر قطعه خودش یک ملک مستقل با پرونده و فیلدهای خودش است — ولی پیوندش با مادر حفظ می‌شود. این ساختار در گزارش‌دهی و تایم‌لاین هم اثر دارد.

نکته‌ی باز

جزئیات مدل مادر ← فرزند (آیا قطعات از پرونده مادر جدا می‌شوند یا زیرمجموعه‌ی آن می‌مانند؟) در فهرست موارد باز است.